CAMIEL WIJFFELS

the future ain't what it used to be
IMAGE

Camiel Wijffels

Gelukkig getrouwd met Monique en trotse vader van twee zoons en een dochter: Sybren, Ivar en Hymke. In 1965 geboren, en getogen in 's-Hertogenbosch, heb ik altijd in een straal van 10 kilometer rond deze prachtige stad gewoond.

Na de middelbare school ben ik in Eindhoven afgestudeerd in informatica. Vanaf 1992 tot 2012 heb ik gewerkt in de automatisering als Software Engineer. Sinds 2013 ben ik werkzaam als Drukwerk Afwerker in een kleine drukkerij in Helvoirt.

Hersenletsel

Ik ben in januarie 2019 een Facebook pagina gestart @LevenMetHersenletsel. Deze pagina is speciaal bedoeld voor familie, vrienden en partner, zodat zij hun verhaal kwijt kunnen. Speciaal voor hen die zorgen voor de mensen met hersenletsel, de *mantelzorgers*. Hier vindt je dagelijks inspirerende verhalen, inzichten, quotes en tips.

Tevens heb ik hiervoor een website opgezet: LevenMetHersenletsel.eu. Deze website is een ode aan de mantelzorgers in het algemeen en aan Monique (mijn vrouw) in het bijzonder. Ik ben ervan overtuigd dat ik zonder haar nooit zover zou zijn gekomen als waar ik nu ben.

Mijn boek: Je hersens in de pot vinden

Op 14 september 1994 heb ik een herseninfarct gehad. Ten gevolge hiervan lag ik ruim drie weken in het ziekenhuis. Tijdens de maanden die volgden moest ik alles opnieuw aanleren. Praten, schrijven, lopen en zelfs tanden poetsen.

Na een jaar verklaarde ik mezelf gezond en ging weer als vanouds aan het werk. Het duurde echter 17 jaar, en 19 werkgevers, voordat ik me realiseerde dat er toch meer met mij aan de hand was. Vanaf 8 september 2011 besef ik dat ik minder goed functioneer door het CVA. Ik heb 17 jaar lang de gevolgen genegeerd. Ik mistte het ziekteinzicht. Nu ontken ik de gevolgen niet langer. Ik kom er openlijk voor uit.

Ik heb een boek geschreven met hierin het verhaal over mijn herseninfarct: Je hersens in de pot vinden. Dit boek is vanaf augustus 2018 online en in de boekhandel verkrijgbaar.

Hoogbegaafd

Ik ben hoogbegaafd. Daar ben ik mee geboren, maar of ik daar blij mee ben?

In Nederland leeft het idee dat iedereen min of meer gelijk is. Op het werk, op school en tijdens vrijetijdsbesteding wordt gelijkheid erg gewaardeerd. Op zich is daar niks mis mee, en voor de “gelijken” is die gelijkeid ook geen enkel probleem. Voor de “min” wordt over het algemeen ook redelijk goed gezorgd, maar de “meer” moet zich meestal maar schikken naar de “gelijken”. Aanpassen is het sleutelwoord.

Is het niet in de peuterspeelzaal, waar ze lief met de blokjes moeten spelen in plaats van gebiologeerd kijken naar de buurman met die gevaarlijke heggenschaar. Dan is het wel in groep 1 waar hun drang naar uitdagend onderwijs de grond in wordt geboord door nadrukkelijk te zeggen “en nu gaan we netjes in de kring zitten”. Of in groep 3 waar ze het ABC moeten opzeggen terwijl ze allang AVI 7 kunnen lezen.

Er zijn legio hoogbegaafden waarvan de hoogbegaafdheid al vroeg wordt herkend en erkend. Maar er zijn ook veel hoogbegaafden die de lagere school zien als een kwelling waar ze maar moeilijk doorheen komen. Met een beetje geluk worden ze nog tijdig herkent door een volwassene, waardoor ze passende begeleiding kunnen krijgen. De kans is echter groot dat er jaren voorbij gaan waarin de problemen steeds groter worden.

Contact

Wanneer je contact met mij wilt opnemen, kun je een e-mail sturen naar (sorry, javascript staat uit)

Waar woon ik

Nu, hier dus.